روزگار اما با ما وفا نداشت... طاقت خوشبختی ما را نداشت
 
پیش پای عشق ما سنگی گذاشت... بی گمان از مرگ ما پروا نداشت
 
آخر این قصه هجران بود و بس... حسرت و رنج فراوان بود و بس